سخنرانی جناب آقای دکتر شریف زاده رئیس پژوهشکده هنرهای سنتی
1398-02-18

آقای دکتر شریف زاده

سید عبدالمجید شریف زاده رئیس پژوهشکده هنرهای سنتی در این نشست به نقش هنرهای سنتی و صنایع دستی در حفظ اصالت اشاره کرد و گفت: هنرهای سنتی، هنرها و صنایع ظریفه‌ای هستند که در طول سده‌های متمادی با حفظ ریشه‌ها و سنت‌های اصیل سده‌های متمادی با حفظ ریشه‌ها و سنت‌های اصیل رشد کرده و مراحل شکل‌گیری خود را گذرانده و می‌گذرانند. در این هنرها، اعتقاد و بینش و به کار بستن سنت‌های ویژه هنری و اجرایی خاص، از تعلیم و تعلم بین شاگرد و استاد گرفته تا آماده‌سازی ابزار و وسایل و مصالح کار و ساخت اثر هنری، جایگاهی ویژه داشته و لازمه این هنرهاست.

در ادامه بیان کرد: هنرهای سنتی دارای طبقه بندی کلی 1 ـ گروه هنرهای صناعی 2 ـ گروه موسیقی دستگاهی و نواحی 3 ـ گروه نمایش‎های سنتی و آیینی 4ـ گروه کتابت و خوشنویسی  5 ـ گروه نگارگری و کتاب­آرایی 6 ـ گروه معماری سنتی و هنرهای وابسته است که هر یک دارای زیر مجموعه‏های خاص خود است.

در اواخر قرن 20 و در پی مطرح‌شدن موضوع توسعة پایدار روستایی، زمزمه‌هایی از واژة اکوتوریسم(طبیعت‌گردی یا بوم‌گردی) به گوش رسید. یکی از ویژگی‌های اساسی اکوتوریسم، توجه ویژه به جوامع محلی در کنار حفظ و حراست از محیط طبیعی و آداب ‌و رسوم و فرهنگ آنهاست.

در این راستا، توسعة اقامتگاههای بوم‌گردی از مؤثرترین ابزارهایی است که ضمن حفظ و رعایت اصول اساسی اکوتوریسم، نقش چشمگیری در توسعة جوامع محلی و مشارکت آنان در امور گردشگری دارد.

اقامتگاه‌های بوم‌گردی یا اکولوژ، اقامتگاه‌هایی هستند که در محیط‌های طبیعی و روستایی با رعایت سطح ممکن ضوابط زیست‌محیطی و به شکلی سازگار با معماری بومی و سیمای طبیعی منطقه برای اسکان و پذیرایی از گردشگران احداث‌ شدند. اقامتگاه‌های بوم‌گردی یا اکولوژ، اقامتگاه‌هایی هستند که در محیط‌های طبیعی و روستایی با رعایت سطح ممکن ضوابط زیست‌محیطی و به شکلی سازگار با معماری بومی و سیمای طبیعی منطقه برای اسکان و پذیرایی از گردشگران احداث‌ شدند. یا خانه‌های تاریخی و قدیمی موجود در روستاها هستند که پس از مرمت به اقامتگاه تغییر کاربری دادند و ضمن بیشترین تعامل با جامعة محلی، زمینة حضور و اقامت طبیعت‌گردان را با کیفیتی پسندیده و تعریف‌شده در محیط‌های طبیعی و روستایی فراهم کردند.

وی همچنین افزود: هدف اصلی از ایجاد و توسعة اقامتگاه‌های بوم‌گردی دارای هویت و ساختار بومی، رسیدن به توسعة پایدار روستایی با ساماندهی و ارائة خدمات به گردشگران و طبیعت‌گردان است. اقامتگاه‌های بوم‌گردی فقط جنبة اقامتی ندارند؛ در آنها فعالیت‌های مختلفی همچون ارائة غذا و نوشیدنی بومی، ساخت، آموزش و فروش صنایع ‌دستی محلی، اجرای نمایش و موسیقی سنتی، برگزاری رویدادهای بومی و تورها و فعالیت‌های بوم‌گردی انجام می‌شود. مکان فیزیکی اقامتگاه به دلیل سبک معماری، مصالح ارگانیک به‌کاررفته، طراحی داخلی و مبلمان بومی آن نیز به منزلة اکوموزة بومی، بخشی از یک جاذبة گردشگری است. مهم‌ترین اصلی که در اقامتگاه بوم‌گردی رعایت می‌شود، مشارکت جامعة محلی در فعالیت‌های گردشگری است.

او تصریح کرد: لزوم رعایت موضوعاتی از این نظیر و بهره گیری از هنرهای سنتی در معماری اقامتگاه های بوم گردی به توسعه پایدار می انجامد.