سخنرانی آقای محیط طباطبایی مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری
1397-09-23

آقای محیط طباطبایی مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری

محیط طباطبایی سخنان خود را چنین آغاز کرد: که انتخاب چنین مکانی برای آغاز بحث در باب هنرهای سنتی و صنایع دستی و ارتباط‎ش با بوم گردی نشان دهندۀ آن وجه فرهنگی موضوع است و گام اول نشان دهندۀ چشم اندازی است که برگزار کنندگان به دنبال آن هستند. وقتی به کلمه بوم اشاره می‏کنیم متفاوت‏های آشکاری با خاک و سرزمین دارد. رابطه مثلث گونه‎ای که بین انسان و محیطی که در آن زندگی می‎کند و جریان این ارتباط به وجود می‎آورد امروزه به آن اکولوژی و بوم نامیده می‎شود. بوم یعنی نه اون خاک که در آن زندگی می‏کند، بلکه فرهنگی است که در آن زندگی کرده و دارای یک سری خصوصیات خاص خود است. برای شناخت بوم می‎بایست کل این ارتباط را بررسی کرد. ارتباط بین انسان و هنرش و جایی که در آن زندگی کرده و تاثیراتی که آداب و فرهنگ بر آن گذاشته است.

او در ادامه گفت: وقتی از گردشگری صحبت می‌شود گردشگری یک مفهوم را در بر می‎گیرد و وقتی از صنعت گردشگری سخن به میان می‎آید یک امر جدید است. یک صنعت بسیار مهم و حیاتی در تمام جهان که بعضی کشورها حتی تا نزدیک به کل درآمد ناخالص ملی خود را مدیون این صنعت جذاب هستند. صنعت گردشگری مفهوم اصلیش ملاقات انسان است با یکدیگر، ملاقات با طبیعت، ملاقات با فرهنگ است و مهم‏ترین اتفافی که در آن شکل می‎گیرد. مهم‎ترین فهم در این ملاقات شناخت و آگاهی نسبت به هم زیستی و درک متقابل و صلح است. مهم‎ترین رکن برای فضای اقتصادی خوب ایجاد صلح است و صلح یکی از عوامل شناختش توسعه صنعت گردشگری است.

همچنین گفت: در کشور باید وفاق بین بوم‎های گوناگون را ایجاد کرد. گردشگری بومی، گردشگری فرهنگی و ..... است. گردشگری بومی در محیط‏های مختلف به صورت مسئولانه و با توجه به اصول گردشگری پایدار و متوازن در محیط طبیعی و فرهنگی شکل می‏گیرد.که باعث شناخت طبیعت، فرهنگ، تاریخ و معماری آن منطقه یا بوم می‎شود. مشاهده تنوع زیستی و آشنایی با ویژگی‏های فرهنگی جوامع محلی از دیگر خصایص گردشگری بومی است. بعد از انقلاب صنعتی در اروپا و تاثیر آن در جهان توسعه را بر مبنای اقتصاد قرار می‎دهد. چنین توسعه‎ای باعث شد محیط زیست اروپا از بین برود. به این دلیل در پایان قرن بیستم اندیشمندانی که نگران آینده بشر بودند متوجه شدند که باید برگردند به قبل از انقلاب صنعتی و به این نکته توجه کردند که توسعه باید مبنا و زیر بنایش فرهنگ قرار بگیرد. فرهنگ در همه زمینه‎ها و حتی در گردشگری همین گردشگری بومی است که باید انجام پذیرد.